ชื่อวิทยาศาสตร์ :Nymphaea siamensis
ชื่อสามัญ :Jongkolnee
ชื่อวงศ์ : Nymphaeaceae
ผู้ผลิต/ถิ่นกําเนิดประเทศไทย
ปีที่ผลิตปีที่ผลิต/ปีทีค้นพบ  :
ประวัติ :  เป็นบัวโบราณเฉพาะถิ่นหายากที่พบแต่ในประเทศไทยเท่านั้น มีหลักฐานอ้างอิงมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย (พ.ศ. 1800 – 1962) ซึ่งได้ถูกกล่าวถึงหลายครั้งในเอกสารหลายฉบับ  และบ่งชี้ว่าเป็นที่รู้จักในประเทศมาช้านานซึ่งปรากฏในหนังสือไตรภูมิพระร่วง มีประวัติความเป็นมาประมาณ 700 กว่าปี และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นพันธุ์บัวที่ได้รับการยอมรับจาก Water Gardeners International  แต่ก็ไม่เคยได้รับการตั้งชื่อวิทยาศาสตร์อย่างเป็นทางการ กระทั้ง ดร.เสริลาภวสุวัต ได้ให้ข้อมูลของบัวจงกลนีไปที่ “สมาคมบัวและสวนไม้น้ำสากล” (International Water lily and Water Gardening Society; IWGS) เมื่อปี พ.ศ. 2543 และได้รับการรับรองจากทางสมาคมดังกล่าวและบันทึกรายละเอียดลักษณะพันธุ์ ประกาศในเอกสารของสมาคมฯ ในช่วง ปี พ.ศ. 2544-2545 และมีหลักฐานว่าเป็นบัวจากประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2557 ได้มีการศึกษาลักษณะทางสัณฐานวิทยาร่วมกับชีวโมเลกุลพบว่าเป็นบัวชนิดใหม่ของโลก จึงตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ว่า  Nymphaea siamensis  ซึ่งปัจจุบันตามแหล่งน้ำธรรมชาติหาพบได้ยาก

 

ถึงถิ่นธารนที  จงกลนีอุบล  บัวเผื่อนปนบัวผัน  สัตตบรรณบงกช

ใบเขียวสดสะอาด  ดอกดาดาษแดงขาว  ราวกับแกล้งประดับ

 

                                  ลิลิตพระฤา  ฉบับพิมพ์  พ.ศ. 2513

ลักษณะทั่วไป

ก้านใบ – ก้านดอก

ก้านใบและก้านดอกสีม่วงแดง ไม่มีขน

ใบ

ใบอ่อนและใบแก่ : รูปไข่ หน้าใบสีเขียวอ่อน หลังใบสีม่วงแดงเข้ม มีกระสีม่วง เล็กน้อย กระจายทั่วไป  ขอบใบหยักมนไม่สม่ําเสมอ ปลายใบเว้าเข้า ฐานใบเปิดบางส่วน ปลายฐานใบแหลมเป็นจะงอย

 

ดอก

ดอกตูม : ลักษณะทรงดอกโคนกว้าง ปลายเรียว สีเขียวขี้ม้า  ดอกบาน : แผ่ครึ่งวงกลม  กลีบดอกซ้อนมากพิเศษโคนกลีบกว้างปลายเรียว  ดอกมีสีชมพูอ่อน ปลายกลีบดอกสีชมพูเข้ม  ไม่มีอับเรณู ก้านอับเรณู

 

Comments are closed.